The Persistence of Drift

Een uur lang ademen, zweven en luisteren. Zes ambient composities die modulair zijn opgebouwd, met motieven die langzaam schuiven en weer samenkomen, als een windstille zee bij zonsopkomst.

Laat je meenemen door kristalheldere tonen, zachte resonanties en een landschap van geluid dat voortdurend in beweging is, terwijl het tegelijk volledig verstilt.

Muziek downloaden

The Persistence of Drift is een verzameling van zes ambientstukken die samen bijna een uur rustgevende klanklandschappen vormen. Elk stuk is modulair opgebouwd: korte motieven en lussen schuiven langzaam langs elkaar, waardoor steeds nieuwe constellaties ontstaan.

De composities verkennen een spectrum van verstilde, contemplatieve sferen: het krieken van de ochtend, een broos evenwicht van traag verschuivende krachten, voorbijtrekkende schaduwen, het aanhoudende ritme van het tij, het rustige spiegelvlak van een rimpelloze zee. Elk stuk roept een eigen nuance op, en samen vormen ze een coherent landschap van geluid waarin tijd en ruimte langzaam vervagen.

Het resultaat is een luisterervaring die zich langzaam ontvouwt, zonder ooit iets exact te herhalen, een serene reis door tijdloze klanklandschappen.

Zes ambient stukken die tezamen een klein uur kalme soundscapes vormen. Zo omschrijft Richard Heufkens zijn nieuwe album The Persistence Of Drift. De toetsenist maakt al enige tijd elektronische muziek, solo of in samenwerking met anderen. Groot verschil met voorgaande projecten is dat Heufkens op zijn nieuwe album alle losse partijen zelf heeft ingespeeld, in plaats van gebruik te maken van voorgeprogrammeerde virtuele synths. Wat betreft instrumentatie roept opener Unfinished Dawns gelijk de atmosfeer op van Brian Eno's Music For Airports. Repeterende melodielijnen die af en toe subtiel variëren, synthesizerpartijen en (akoestische) pianopartijen wisselen elkaar af, terwijl harmonie en stilte (lees: ruimte) ook een belangrijke rol spelen. In de daaropvolgende vijf composities blijft de stemming in het melancholische hangen. Echt spannend wordt het pas halverwege Abiding Tides; alsof je naar een outtake van Vangelis' Bladerunner of Johannes Schmoellings The Zoo Of Tranquility aan het luisteren bent. Prachtige, ijle akkoorden die je - zoals het ambient betaamt - raken en aan het nadenken zetten. Deze fraaie, contemplatieve plaat laat horen dat Heufkens het ambient-jasje goed past, maar op een volgend album in deze stijl mag hij qua sounds best wat dieper en avontuurlijker gaan. Het bekende kruidnageltje, zogezegd.

Wouter Bessels

The Persistence of Drift

Recensie van het album, verschenen in iO Pages