Pas toen dichteres George Vahl mij vertelde wat voor indruk haar prozagedichten hadden gemaakt op haar publiek liet ik het plan varen om haar teksten op muziek te zetten en besloot ik deze ervaring opnieuw te creëren en te versterken met muziek. George's zus, beeldend kunstenares Sonja Vahl en onze beta-luisteraar, reageerde op het totaalpakket als volgt:
"Bij het horen van en luisteren naar Aarde ervoer ik, in het samengaan van de gesproken inhoud met het gedragen worden door de muziek, een resoneren vooral in mijn onderlichaam (wortelchakra), als een schaal diepe bastonen waarmee in hetzelfde ogenblik de onmetelijke ruimte omspannen kan worden. Ik bedoel daarmee dat het mij ineens duidelijk werd dat wij hier met de Aarde verkeren om hoogte en diepte te kunnen bevatten, door ze te kunnen meten vanaf de grond, de schaal, en zo tot een grotere bewustheid te komen van wie we zelf zijn.
De Grond, die Aarde is, geeft ons de mogelijkheid om onszelf te kennen als oneindigheid in de onmetelijkheid, door de schaal die zij is/geeft. De diepe tonen hebben mij op het bestaan van deze schaal, zelfs in mijn lichaam, gewezen.
Het is ook een scheppingsbeeld: het oerbegin, de geboorte van de mens, het licht, het leven, het lot, de zon, het duister en de dood. Het geeft, in een groots beeld ontstaan, groei, bloei en vergaan weer met verschillende stemmingen en wisselingen. Mooi is het dat het prachtige einde weer klinkt als de aanvang - de co-creatie van Mens en Aarde in het levende woord en klank.
Het geheel laat het mysterie klinken van wie wij zijn als mens in samenhang met het Aardewezen.
Voor mij geeft het antwoorden en daarmee heeft het een helende werking op mij. De helende werking zit hem erin dat ik de diepe zin van dit Aarde-element plotsklaps bevat en er ja tegen zeg, omdat het diep in mijn lichaam resoneert."
Misschien heeft deze coproductie wel een vergelijkbare uitwerking op jou.
